*****




Uroczystość Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

Uroczystość Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny wprowadził do swojego zakonu św. Bonawentura w roku 1263. Kiedy zaś powstała wielka schizma na Zachodzie, wtedy to święto rozszerzył na cały Kościół papież Bonifacy IX w roku 1389, aby uprosić za przyczyną Maryi jedność w Kościele Chrystusowym. Sobór w Bazylei to święto zatwierdził, a papież Pius IX podniósł je do rzędu świąt drugiej klasy (w roku 1850). Dotąd święto Nawiedzenia obowiązywało dnia 2 lipca. Obecnie (1969) zostało przeniesione na dzień ostatniego maja. Tak więc, jak święto Matki Bożej Królowej Polski rozpoczyna miesiąc maj, poświęcony Królowej nieba i ziemi, tak święto Nawiedzenia Matki Bożej zamyka jakby złotą klamrą ten najpiękniejszy w roku miesiąc maryjny.
Wydarzenie to rozważamy także jako jedną z radosnych tajemnic Różańca.
"(...) Ty, coś do domu Elżbiety Przyniosła radość bezmierną. Przyjdź, opiekunko ludzkości, I obmyj z brudu sumienia (...) Ukaż nam drogę właściwą I życiem obdarz niewinnym." (LG, t. II)


We wtorek 31 maja po Mszy św. o godz.10:00 przedstawiciele grup parafialnych z kwiatami w rękach życzli ks. Rafałowi zdrowia i energii na długie lata życia, dając satysfakcję i radość z tego wszystkiego, co udało się osiągnąć i pozwalając na wytyczanie jeszcze wielu nowych celów.



„Wystarczyła Ci sutanna uboga i ubogi wystarczył ci ślub, bo wiedziałeś, kim jesteś dla Boga i wiedziałeś, co Tobie dał Bóg”.

 Dzisiaj mija 18 lat od chwili, gdy Jezus Chrystus na Ciebie spojrzał i uczynił rybakiem serc ludzkich. Ty z ufnością przyjąłeś powierzone zadanie i spełniasz swoje kapłańskie powołanie. Głosisz słowo Boże, dzielisz się dobrą nowiną, towarzyszysz wiernym z modlitwą w sercu, prowadząc ich szlakiem wiary. Chrzcisz najmłodszych członków parafialnej społeczności, udzielasz sakramentu Pierwszej Komunii Świętej, katechizujesz, wiążesz stułą dłonie małżonków, służysz w konfesjonale, ucząc bliźniego przebaczenia i wzajemnej miłości, karmisz ludzi Bożym chlebem, współczujesz cierpiącym, prowadzisz człowieka u kresu jego ziemskiego życia do bram piotrowych.

Przewielebny Księże! Życzymy Ci z serca wypełnienia misji Chrystusa. Byś był nadal pośrednikiem między Bogiem i człowiekiem. Żeby ludzie mogli Ksiedzu zaufać. Drogi Księże Jesteś potrzebny Chrystusowi.Bądź Jemu potrzebny jak najdłużej.

Szczęść Boże.


*****



Boże Ciało

"Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę». Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę». Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie." /1 Kor 11,23-26/
Boże Ciało obchodzimy zawsze w czwartek po Uroczystości Trójcy Przenajświętszej. Jego ustanowienie było odpowiedzią na kwestionowanie obecności Chrystusa w Eucharystii. Bezpośrednią jednak przyczyną były objawienia błogosławionej Julianny z Cornillon, która miewała widzenia jaśniejącej tarczy z ciemną plamą. Uznano, że ten znak miał zwrócić uwagę na brak specjalnego dnia poświęconego uczczeniu Najświętszego Sakramentu w kalendarzu liturgicznym. Pod wpływem tych objawień biskup Robert ustanowił w 1246 roku takie święto dla diecezji w Liege (Leodium). Papież Urban IV napisał bullę "Transiturus", która rozszerzyła je jako festum Corporis Christi (łac. święto Ciała Chrystusa) na cały Kościół, lecz zmarł nim zdążył ją ogłosić. Dopiero w 1317 roku uczynił to Jan XXIII, tym samym wprowadzając święto w całym Kościele.




*****



W Niedzielę 22.05.2016 w Uroczystość Trójcy Przenajświętszej przeżywamliśmy u nas w PMK w Recklinghausen I Komunię św.


„Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim” (J 6,56).

Piękny czas jest dziś w tej chwili, bo Pan Jezus tu się chyli. Dziękuję Ci mój Jezu Chryste, że dajesz się przyjąć w tej Hostii czystej.

Chrystus Pan ustanowił więc sakrament Eucharystii w Wieczerniku w czasie Ostatniej Wieczerzy, kiedy celebrował wraz z Apostołami tradycyjną Paschę żydowską. Jezus uprzedził swoją Paschę, czyli swoje przejście poprzez Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie do domu Ojca. To była Pascha Jezusa, w czasie której siebie złożył w ofierze jako Baranka niepokalanego za grzechy świata.

Kościół wierny poleceniu swego Zbawiciela czyni to przez wszystkie wieki i będzie czynił aż do skończenia świata. Zasadniczo liturgia zgromadzenia eucharystycznego w jej zasadniczych ramach przetrwała nienaruszona przez wieki aż do naszych czasów. Składa się ona z obrzędów wstępnych, z czytania słowa Bożego, przygotowania darów, modlitwy eucharystycznej, w czasie której dokonuje się przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa, z Komunii świętej i zakończenia.

Chrześcijanie zbierali się ‘na łamanie chleba’ (Dz 20,7) szczególnie w ‘pierwszym dniu tygodnia’, to znaczy w niedzielę, w dniu zmartwychwstania Chrystusa. Od tamtych czasów aż do naszych dni celebruje się Eucharystię, tak że dzisiaj spotykamy ją wszędzie w Kościele, w takiej samej podstawowej strukturze. Stanowi ona centrum życia Kościoła.

Kościół wierny poleceniu Jezusa „To czyńcie na moją pamiątkę” celebruje Eucharystię nie tylko w niedziele, ale również każdego dnia w ciągu roku.




*****



Sakrament pokuty


Spowiedź św. jest to wyjątkowe spotkanie z Jezusem.
W tym czasie możemy uwolnić się od grzechów i kolejny raz rozpocząć z czystym sercem swoje życie.
Jezus znał słabość ludzkiej natury i wkrótce po zmartwychwstaniu ustanowił sakrament pojednania, abyśmy mogli powstawać po każdym upadku. Spowiedź sw. jest ratunkiem, nie karą — i jeśli nic nie stoi na przeszkodzie, powinniśmy korzystać z jej dobrodziejstw.

Wkrótce nasze dziecko przystąpi do pierwszej spowiedzi sw. Niewiele będziemy w stanie mu wytłumaczyć, jeśli sami rzadko przychodzimy do konfesjonału. Prawda jest taka: teoretycznie nie poznamy piękna spotkania ze Zbawicielem w tym sakramencie! To Jezus porusza duszę i obdarowuje łaskami, pokazuje drogę podczas spotkania, wreszcie zabiera od nas to, co nie pozwala nam spokojnie iść dalej. W przygotowaniach do spowiedzi naszej latorośli nie możemy liczyć tylko na katechetów, księży albo babcie. Jest to ogromnie ważny dzień w życiu naszego dziecka i właśnie w takich chwilach jesteśmy mu potrzebni.

Być może z braku czasu nie zastanawiamy się nad naszym życiem duchowym. Żyjemy w bardzo szybkim tempie, troszczymy się o najbliższych, staramy się zapewnić im to, co niezbędne dla życia — a jeśli się uda, to również trochę więcej. Oczywiście, dbamy o dzieci, o to, żeby chodziły do kościoła i na katechezę, może nawet syn jest ministrantem, a córka śpiewa w scholi. Tymczasem nie to jest najważniejsze!
Trzeba zacząć od siebie, od zastanowienia się, jak wygląda mój kontakt z Bogiem, jak się modlę. Może chodzę do kościoła w niedzielę i przyjmuję kapłana podczas kolędy. Nie chodzi jednak tylko o to. Jezus powinien być dla każdego z nas kimś szczególnie ważnym. Dał nam życie wieczne, zbawił nas. Podarował nam coś, czego nie byłby nam w stanie dać żaden człowiek. Poza tym pozwala zbliżać się do Siebie, porozmawiać, pożalić się, podzielić radością. Ubogaca nas wiarą, prawdą, łaską, mimo tego, że oddalamy się od Niego. A dokładniej: gdy popełnimy grzech ciężki, to odwracamy się do Boga plecami. W takiej sytuacji porozumiewanie się, jakikolwiek dialog jest bardzo utrudniony, wręcz niemożliwy. Gdy ów stan trwa zbyt długo, to życie ludzkie staje się niełatwe, nawet jeśli na pozór wydaje się, że wszystko jest w porządku.

Jezus czeka! Gdy nie ma przeszkód, aby wyspowiadać się, należy korzystać z tego dobrodziejstwa. Sakrament pokuty pomaga nabrać sił do dalszego zmagania się z różnymi problemami. Jest to autentyczne spotkanie z Jezusem. Kapłan w konfesjonale pełni tylko rolę pośrednika.


*****



Uroczystość Trójcy Przenajświętszej

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego... Tym wezwaniem rozpoczynamy i kończyny naszą modlitwę osobistą, tymi słowami rozpoczynamy i kończymy Mszę Świętą, najpiękniejszą modlitwę. Trójca Święta jest dla nas równie wielką tajemnicą jak przeistoczenie podczas Eucharystii. Ojciec, Syn, Duch Święty; jeden Bóg w trzech osobach. Przy chrzcie Pana Jezusa objawia się cała Trójca Święta: Syn Boży stoi na brzegu, Bóg Ojciec daje Mu świadectwo głosem a Duch Święty jawi się nad Jezusem w postaci gołębicy (Łk 3, 22-23). Zanim Pan Jezus wstąpił do nieba, powiedział Apostołom te znamienne słowa: "Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego" (Mt 28, 19). Kiedy Chrystus zapowiada zesłanie Ducha Świętego na Apostołów, mówi: "Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam" (J 14, 16). "Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy" (J 14, 26). "Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie" (J 15, 26).
W tym dniu liturgia pozwala nam dokładniej przypatrzyć się Bogu jako jednemu w trzech postaciach.




*****



Wniebowstąpienia Pańskie

Czterdzieści dni po Niedzieli Zmartwychwstania Chrystusa Kościół katolicki świętuje uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Jest to pamiątka triumfalnego powrotu Pana Jezusa do nieba, skąd przyszedł na ziemię dla naszego zbawienia przyjmując naturę ludzką.

Św. Łukasz pozostawił w Dziejach Apostolskich następującą relację o tym wydarzeniu:

"Po tych słowach Pan Jezus uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli:
"Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba".
Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej".

Na podstawie tego fragmentu wiemy dokładnie, że miejscem Wniebowstąpienia Chrystusa była Góra Oliwna. Właśnie na tej samej górze rozpoczęła się wcześniej męka Pana Jezusa. Wtedy Chrystus cierpiał i przygotowywał się do śmierci na krzyżu, teraz okazał swoją chwałę jako Bóg.
Na miejscu Wniebowstąpienia w 378 r. wybudowano kościół z otwartym dachem, aby upamiętnić unoszenie się Chrystusa do nieba. W 1530 r. kościół ten został zamieniony na meczet muzułmański i taki stan utrzymuje się do dnia dzisiejszego. Mahometanie jednak pozwalają katolikom w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego na odprawienie tam Mszy św.



*****



W niedzielę 01 maja w kościole NMP w Recklinghausen o godz. 12:30 odprawimy Mszę św. ku czci Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.


Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.

Maryjo, Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam

Krótka, ale jakże bogata w znaczenie i wymowę jest Ewangeliczna scena, opisująca ostatnie przed śmiercią krzyżową spotkanie Jezusa z Matką. Jezus wykorzystuje to spotkanie, by przekazać Jej swój testament. Maryi powierza swego umiłowanego ucznia, a uczniowi - Maryję: "Niewiasto, oto syn Twój, Synu, oto Matka twoja" (J 19,26.27).
W umiłowanym uczniu, św. Janie, odkrywamy nas samych.

Nam, tak jak Janowi, dał Jezus swą Matkę. I my, podobnie jak apostoł, przyjęliśmy Ją, wzięliśmy Ją do siebie i obraliśmy Ją sobie za naszą Królową. Uczyniliśmy to zarówno pojedynczo, jak i we wspólnocie naszego narodu. I dlatego czcimy Maryję jako Królową Polski. Oddajemy Jej dzisiaj cześć, padając do stóp Niewiasty obleczonej w słońce i księżyc pod jej stopami i w wieniec z gwiazd dwunastu.
Z należną Królowej czcią każdy z nas odnawia w sercu śluby króla Jana Kazimierza z 1656 roku: "Obieram Ciebie dzisiaj za moją Patronkę, za Królową mojego narodu" .
Z całkowitym oddaniem się Maryi powtarzamy też słowa Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego, złożonych dokładnie 300 lat później:
"Przyrzekamy uczynić wszystko, co leży w naszej mocy, aby Polska była rzeczywistym Królestwem Twoim i Twojego Syna, poddanym całkowicie pod Twoje panowanie w życiu naszym osobistym, rodzinnym, narodowym i społecznym".





*****



© 2012, wykonawcy. Wszelkie prawa zastrzezone.
Ostatnia modyfikacja: 17 February 2017 - 19:01:53